دوست داشتم زیاد داستان می نوشتم، تا بتوانم هر روز با تو حرف بزنم. ما که جز حرفهای داستانی چیزی نداریم به هم بگوییم. من داستان می خواندم برایت. تو نظرت را می گفتی. شوخی می کردیم. لابلاش حرف می زدیم و می خندیدیم. و دل من قند می شد از بودنت. اما این روزها زبان داستانی ام کم می آید برای به حرف کشاندنت.
باش. همیشه کنارم باش خوب من.
نوشته شده در یکشنبه هجدهم تیر ۱۳۹۶ساعت 18:10 توسط ندا|
برچسب: اتفاق,اشتباه,دوست,داشتنی,
نویسنده: آرتمیس صمیمی
تاريخ: جمعه
27 مرداد
1396 ساعت: 18:06