این روزها
درباره سایت
امکانات وب
عکس گذاشته ای از همان کافه دوست داشتنی که من هم عاشقش هستم. روی همان میزی نشسته ای که یک ماه پیش با رفیق جان نشسته بودم. از همان چیزهایی عکس انداخته ای که برای من هم جالب بوده و ثبتشان کرده ام. مقاومت عجیبی می کنم که نیایم و نگویم که: چه جالب. این همان میز مشترکی است که دوتایی مان خاطره داریم ازش.
خوب که چی؟ شب و روز دنبال این اشتراکات می گردم که چی بشود؟ چرا پاک نمی شوی از روزمرگی هایم؟ زیادی آغشته ات شدم. باید دنبال حلّال ات بگردم...
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ساعت 19:17 توسط ندا|
برچسب:
نویسنده: آرتمیس صمیمی